'Ik vind het heerlijk om samen met broers en zussen het aangezicht van God te zoeken.'

Anderhalf uur samen bidden. Sommigen kunnen ermee omgaan, anderen weer niet. Persoonlijk hou ik ervan als iemand vanuit zijn of haar hart bidt of zingt, als iemand laat zien wat daarbinnen leeft en wat hem of haar werkelijk bezighoudt. “Zoals water het gezicht weerspiegelt, zo weerspiegelt het hart de mens”, staat er in Spreuken 27:19.

Ik heb vroeger wel eens bidstonden meegemaakt waar wij in geloof baden maar waar niet echt openheid was. Maar momenteel vind ik dit wel terug tijdens de gebedsavond, waar wij wandelen met God en bidden vanuit ons hart. Paulus schrijft in de eerste brief aan de Thessalonicenzen: “Wees altijd verheugd, bid onophoudelijk, dank God onder alle omstandigheden, want dat is wat Hij van u, die één bent met Christus Jezus, verlangt.”
Mijn ervaring is dat het anderhalf uur dat we samen zijn zo voorbij vliegt. Ik vind het heerlijk om zo samen met broers en zussen het aangezicht van God te zoeken.

Een gerust geweten

Onlangs ging ik bij mijn nicht op bezoek om haar te feliciteren met haar verjaardag. De sfeer was gezellig en er werd over van alles gesproken. Mijn nicht en haar man hebben twee zonen waarvan één die een huis heeft gekocht. Hij doet er momenteel verbouwingwerken en moet daardoor regelmatig steenpuin en dergelijke naar het recyclagepark voeren. De eerste aanvoer tot 1000 kg is gratis per gezin per jaar. Vervolgens moet er iedere keer 25 euro betaald worden per aanvoer.

De man van mijn nicht vroeg mij of ik onlangs nog naar het recyclagepark was geweest. Ik antwoordde dat ik er niet meer was geweest sinds de vernieuwing van het park dat nu alleen maar kan betreden worden mits voorlegging van de eigen identiteitskaart. Toen vroeg hij mij of ik mijn identiteitskaart aan hem zou willen uitlenen voor een eventuele aanvoer naar het park. Omdat deze man in het verleden steeds bereid was om mij te helpen wilde ik hem van dienst zijn maar tegelijk kreeg ik hierdoor enige gewetensstrijd. Ik antwoordde hem dat ik het niet graag deed waarop hij zei dat er voor mij al enige anderen waren die hem hierbij hadden geholpen. Het gesprek ging verder over andere dingen maar toen ik later thuis kwam, was ik ongelukkig en wist niet wat te doen. Ik wilde enerzijds de Heer behagen door eerlijk te zijn en anderzijds wilde ik de man van mijn nicht ook een dienst bewijzen. Ik bad tot de Heer, en vertelde Hem dat ik niet wist wat hiermee aan te vangen en dat ik ermee verveeld zat. Het duurde even eer het antwoord kwam, maar het kwam: Geef de zoon van je nicht 25 euro en niet je identiteitskaart. De last viel van mij af en ik verheugde mij in de Heer.

'De kracht van vergeving is Gods geschenk in mijn leven'

Telkens ik gekwetst werd, bouwde ik een muurtje om me heen. Ik wilde niet opnieuw geraakt of gekraakt worden. Hoe hoger mijn muurtje werd, hoe ongevoeliger ik werd voor het verdriet van de anderen om mij heen. Onverschilligheid en boosheid waren een blokkering op mijn relatie met de mensen rondom mij. Als christen wil ik niet met haat, wrok en trauma's door het leven gaan. Ik heb ervoor gekozen om te doen wat Jezus van mij vraagt. Jezus leert ons om te vergeven.

Ik denk dat ik op eigen kracht niet echt, niet volledig kan vergeven wat men mij heeft aangedaan.

Maar God geeft mij een belofte: "een nieuw hart zal Ik u geven en een nieuwe geest in uw binnenste; het hart van steen zal Ik uit uw lichaam verwijderen en Ik zal u een hart van vlees geven."

God heeft niet gelogen, Hij heeft mijn hart weer zacht gemaakt. Door Zijn Geest en Zijn Kracht mag ik door het leven gaan zonder haat en trauma's. Ik voel mij vrij en ik mag kracht putten uit de liefde en de rust die God in mijn hart legt.

De kracht van vergeving is Gods geschenk in mijn leven!

'Ik mag mij aanvaard voelen als Gods kind'

Oh ja, ik geloof! Ik geloof dat Jezus onze redder en verlosser is. Het besef dat onze redding een feit is, dat we uit pure genade gered zijn, is zo groots, daaruit kunnen we leven en stormen doorstaan.

God leidt ons en is steeds bij ons. Ons gezin wordt gedragen door de Heer. Dit mogen we steeds weer voelen in beslissingen en keuzes die we maken.

Ik ben God zo dankbaar voor de rust die Hij in mijn leven heeft gelegd. De Bijbel zegt dat God ons hart en onze gedachten verandert, ik heb dit mogen ervaren in de praktijk. Ik mag eindelijk beseffen dat Gods liefde zo groot is en dat Hij ons zo graag ziet, dat mijn eigen tekortkomingen geen rol meer spelen.

Ik mag mij aanvaard voelen als Gods kind, zoals ik ben, met al mijn fouten. Het ontdekken van die onvoorwaardelijke liefde van God maakte van mij een vernieuwde vrouw en mama. Ik wankel niet meer, ik sta op Gods belofte!

Ik ben vrijgekocht door Jezus!

'Het was alsof God persoonlijk met mij sprak'

Op een ochtend kreeg ik het idee om een tekst met Gods beloftes en waarheden luidop te lezen. Wat volgde is moeilijk te beschrijven. Hoewel ik diezelfde tekst al eens eerder had gelezen, was de ervaring die ik deze keer had enorm overweldigend en tegelijk bemoedigend. In de Bijbel lees je wel eens dat iemand een persoonlijke ontmoeting heeft met God. Wel, die ochtend had ik zo’n ontmoeting. Het was alsof God persoonlijk met mij sprak doorheen de tekst. Ik kon m’n ogen niet droog houden en bij momenten amper doorlezen. Ik kreeg antwoorden op gedachten en vragen die mij al een tijdje bezig hielden. Hieruit kan ik enkel concluderen dat de God waar ik in geloof een persoonlijke God is die een uniek plan heeft voor ieder van ons!

'Jij bént een vrouw en moeder naar Mijn hart'

Een mama heeft vaak veel ballen in de lucht te houden. Ik ben een mama die met regelmaat een bal mist. Op een moment dat de drukte van mijn kinderen en de berg werk voor mijn ogen mij teveel werd, kwamen de leugens in mijn gedachten dat ik een waardeloze moeder en een falende echtgenote ben. Ik sprak mijn verlangen uit naar God, dat ik een vrouw en mama wil zijn naar Zijn hart. Op dat moment sprak Hij in mijn gedachten: jij bént een vrouw en moeder naar Mijn hart, want Ik heb je gemaakt en Ik weet welke weg je gaat. Ik kijk niet naar jou zoals jij naar jezelf kijkt. Dit gaf me opnieuw kracht en moed! Ik weet dat er nog vaak ballen zullen vallen, maar ik vertrouw erop dat Hij ze terug herstelt en omhoog gooit zodat ik weer verder kan.

'Beiden zeiden dat de voet genezen was en de pijn helemaal weg'

Als werk verricht ik huishoudelijke hulp bij mensen aan huis. Drie maanden geleden kreeg een van mijn klanten een wonde aan zijn voet. Omdat hij verzuimde om zijn huisarts te raadplegen werd de wonde steeds erger. Elke dag kwamen verpleegkundigen voor behandeling. Deze man is iemand die normaal veel wandelt maar nu kon dit niet meer. Ik voelde echt medelijden met hem vanwege die beperking en de vele pijn die daarmee gepaard gaat. Ik kreeg het op mijn hart om voor hem te bidden en ik durfde dat te doen. Ik heb hem gezegd dat Jezus onze ziekten op Zich nam toen Hij aan het kruis stierf en dat we door Zijn wonden genezing mogen ontvangen. Met zijn toestemming legde ik hem de handen op en vroeg Jezus hem te genezen. Twee weken later ging ik terug en tussen mijn werk door vroeg ik hoe het was met zijn voet. Zijn vrouw zei direct dat het beter was geworden en dat haar man veel minder klaagde over de pijn. De man zelf zei dat het nog niet zo goed was, maar dat het toch al iets beter ging. Ik gaf hem de raad om God te beginnen danken voor die 10 procent beterschap en niet te zien op de 90 procent die nog niet genezen was. Ik was zelfs vrijmoedig om God luid te bedanken. Ik liet hen ook een kleine folder na met de boodschap van het Evangelie. Twee weken later kwam ik daar opnieuw en vroeg ik hoe het was met de voet. Beiden zeiden dat de voet genezen was en de pijn helemaal weg. Ik dank God voor die genezing en dat ik een middel mocht zijn om Gods naam en zijn kracht aan deze mensen te brengen. De man zei me op het einde van ons gesprek dat hij nu elke avond het gebed bidt dat in de folder staat die ik hem gaf. Halleluja!

'Ik vroeg God voor het eerst om MIJ te veranderen'

Nadat ik was afgestudeerd bleek het niet zo gemakkelijk om een geschikte job te vinden. Omdat ik wat te braaf ben hebben vele werkgevers daarvan misbruik gemaakt. Ik werd gekleineerd, als minderwaardig beschouwd en ik moest allerlei taken uitvoeren die niks met mijn eigenlijke job te maken hadden. Telkens kreeg ik het deksel op de neus met als gevolg dat ik mijn job opgaf en op zoek ging naar ander werk. Nochtans ging ik daarvoor telkens in gebed. Een 11-tal jaren gingen voorbij met vaak moeilijke periodes. Na een dieptepunt ging ik opnieuw bij God. Mijn gebed werd opnieuw verhoord en ik vond werk bij een andere werkgever. Ik was in de wolken want deze job was alles waar ik van droomde; de combinatie van mijn beide diploma's kunnen uitvoeren! Alleen besefte ik toen nog niet dat mijn werkgever de ergste persoon was waar ik ooit voor gewerkt had. Misbruik van machtspositie, manipuleren, domineren, liegen en bedriegen horen er allemaal bij. 

Na een babbel met mijn papa zijn mijn ogen open gegaan. Hij zei dat God ons kan gebruiken in bepaalde situaties die steeds terug komen in ons leven. En in plaats van te bidden om de situatie te veranderen vroeg ik God voor het eerst om mij te veranderen! En dit gebeurde dan ook! Ik begon mijn werkgever niet langer als vijand te zien maar ook als een door God geliefd iemand. Mijn haat en frustratie tegenover haar veranderden in oprecht medelijden. Dit keer kwam in mijn situatie zelf geen wijziging maar was IK het die veranderde en een hele nieuwe kijk kreeg op de dingen! Voor de toekomst geloof ik dat God zal voorzien op een manier zoals Hij alleen dit kan! WANT, niets is onmogelijk voor wie gelooft!

'In die periodes van intens verdriet mocht ik Gods innige vertroosting ervaren'

Graag deel ik hoe God genezend aan het werk geweest is in mijn leven, zowel op emotioneel als op lichamelijk vlak. Een aantal jaren terug kreeg ik pijn op mijn borst. De pijn hield aan en was verontrustend, dus liet ik dit onderzoeken. De arts stelde het syndroom van Tietze vast, een chronische aandoening van het ribkraakbeen. Naast het nemen van ontstekingsremmers kon ik niet veel ondernemen. Na een tijd liet ik mij zalven en de pijn was weg! Ik was genezen van deze aandoening en de pijn keerde nooit meer terug!
Een tijd later kreeg ik last van mijn rechter schouder. De ene ontsteking volgde de andere op en de continue pijn belemmerde mij in mijn functioneren. Er volgden heel wat onderzoeken, infiltraties, behandelingen bij kinesisten, en gedurende deze periode van minstens een jaar baden we ook steeds voor genezing. De pijn week niet en uiteindelijk kwam ik bij een schouderspecialist terecht. Hij zei dat een operatie de enige oplossing was. Daar kon ik mij echt niet in vinden en ik bad verder voor genezing. Een paar weken later was de pijn zo goed als verdwenen en dat kan ik alleen aan God te danken hebben!
Een derde zegen op lichamelijk vlak is mijn herstel na het vallen van een ladder in de kerk. Ik liep 3 breuken op in mijn rug, maar dankzij het gebed van heel wat vrienden herstelde ik vlot en kan ik nu opnieuw normaal functioneren.
Naast deze zegeningen op lichamelijk vlak mocht ik ook Gods heling op emotioneel vlak ervaren. Ondanks het feit dat mensen me regelmatig zeggen dat ik precies een "perfect leventje" leid, heb ik al heel wat meegemaakt en werd ik een aantal keer zeer diep gekwetst door mensen uit mijn naaste omgeving. In die periodes van intens verdriet mocht ik Gods innige vertroosting ervaren. Ik schuilde bij Hem, als een kind bij de vader op schoot. En na verloop van tijd ontving ik, meestal tijdens een moment van aanbidding, innerlijke genezing. Innerlijke genezing zou ik omschrijven als een diepgaande aanraking door de Heilige Geest, waarna je voelt dat wonden geheeld zijn, en je hart opnieuw zacht is, er geen plaats is voor verbittering in je hart. Deze vorm van genezing gaat zo diep, dat ik dit iedereen toewens en alleen maar kan aanraden om je ernaar uit te strekken.

'Doorheen die tijd van lofprijs viel de diepe rouw als een mantel van mij af'

Nadat mijn pa op 62-jarige leeftijd was overleden, overviel mij na de begrafenis een nooit eerder gekend verdriet. De rouw was bijna niet te harden en het gemis was voortdurend aanwezig. Een aantal dagen later zei de Heer dan iets tegen mij dat ik niet had verwacht. Ik zat in mijn zetel en voelde me slecht toen Hij zei: “Prijs Mij!”.

Ik was verbaasd en naar mijn gevoel wilde ik dit echt niet. Maar dan herinnerde ik me een situatie van enkele jaren geleden tijdens dewelke lofprijs echt voor een doorbraak had gezorgd in mijn leven. En zo stond ik op en loofde ik de Heer uit volle borst. Doorheen die tijd van lofprijs viel de diepe rouw als een mantel van mij af, ik kon het quasi lichamelijk voelen. Sedert die dag ben ik bevrijd van die ondraaglijke pijn. Ik mis mijn pa nog en laat af een toe een traan, maar sinds die dag ben ik weer "de oude” en kon ik mijn familie bemoedigen.

Prijs de Heer! Hij is goed! En er is altijd een reden om Hem te prijzen!